Frá Austur-Tyrol í Austurríkí keyrði ég yfir fjallaskarð (Passo Stalle) til Ítalíu. Þar á miðri hæðinni eru landamæri Austurríkis og Ítalíu við vatnið Obersee am Staller Sattel. Vegurinn Ítalíu megin niður fjallið er mjög þröngur og einstefna alla leið niður í dalinn, Obertal. Það var því talsverð bið á fjallinu þangað til að röðin kom að okkur að fara niður snarbrattan krókóttan veginn.
(Via Passo Stalle)
Þessi leið er mjög falleg og komið er niður að vatni, Lago di Anterselva, sem er alveg magnað, bæði vatnið sjálft og umhverfið. Ég ákvað því að fara á næsta tjaldstæði og skoða þetta vatn nánar. Ég pantaði tvær nætur á tjaldstæðinu Camping Antholz, sem er fyrirtaks tjaldstæði með glæsilegri hreinlætisaðstöðu og útsýni til fjall. Þarna var nóg pláss og þjónustan góð.
Daginn eftir hjólaði ég að Lago di Anterselva vatninu og gekk í kringum vatnið. Þar voru margir ferðamenn og staðurinn greinilega vinsæll ferðamannastaður. Ég hjólaði svo um nágrennið, skoðaði æfingasvæði skíðagöngumanna, Antholz Biathlon Weltcub, en það verður heimsmeistaramót í gönguskíðum haldið næsta vetur. Ég hjólaði svo í næsta bæ og endaði aftur á tjaldstæðinu um leið og það byrjaði að hellirigna. Það gerist oft hérna í Ölpunum þegar hitinn er mikill á daginn, að það kemur demba seinnipartinn.
Næst keyrði ég sunnar í dalinn, framhjá Brunico og til Lorenzo, en mig vantaði gas á gaskútana í bílnum og var búin að fá upplýsingar um það hjá tjaldverðinum hvar ég gæti látið fylla á gaskútana. En það getur verið flókið að fá gas því að það eru mismunandi stútar á gaskútunum eftir því frá hvaða landi þeir eru og því ekki hægt að skipta út kútum á bensínstöðum. Ég er með kúta frá Sviss og gaurarnir á gasstöðinni gátu reddað því fyrir mig og fylltu kútana.
Ég fór svo á nærliggjandi tjaldstæði, Ansitz Wildberg, sem er í útjaðri bæjarins Lorenzo. Síðan hjólaði ég til Brunico og skoðaði mig um í bænum. Ég hjólaði líka að kastala sem er rétt við tjaldstæðið, en hér er mikið af litlum og stórum köstulum út um allar hæðir.
Kirkjugarður fallinna hermanna
Daginn eftir hélt ég áfram í átt að Dolomitofjöllunum. Á leiðinni stoppaði ég á afar áhugaverðum stað sem ég hafði lesið mér til um á TripAdvisor. Þetta er kirkjugarður inn í miðjum skógi rétt hjá Brunico. Kirkjugarðurinn er yfir hundrað ára gamall og allir krossar og minnismerki eru gerðir úr trjálurkum. Þarna eru grafnir fallnir hermenn síðan úr fyrri heimstyrjöldinni og hópur kvenna frá Brunico sér um að halda kirkjugarðinum við. Þarna eru hermenn frá ýmsum löndum og ólíkum trúarbrögðum. Alveg magnað að koma þarna inn í skóginn og upplifa kyrrðina og fegurðina á þessum stað. Þarna voru engir ferðamenn, bara fuglasöngur og fagurt útsýni yfir dalinn.
Dolomite fjöllin
Áfram var haldið á austur átt, framhjá Valdaora di Mezzo, San Cadido og að landamærum Austurrikis með nokkrum stoppum á leiðinni. Ég ákvað að gista nálægt tindunum þremur, 3 Zinnen Dolomites, en fann ekkert tjaldstæði nema fokdýrt og fór því yfir landamærin til Austurríkis. Þar fann ég mjög fínt tjaldstæði, Camping Lienzer Dolomiten, og ákvað að vera þar í tvær nætur. Ég hjólaði svo að kastala, Burg Heinfels, sem er í nágrenninu. Daginn eftir hjólaði ég svo aftur til Ítalíu að San Candido, þar sem er fjallasýn yfir Dolomita fjöllin. Bærinn er mikill ferðamannabær og á veturna er stórt skíðasvæði, Drei Sinnen, í nágrenninu. Mjög fallegur bær og hjólaleiðin enn fallegri, en hún er meðfram ánni Drau (Drava) og liggur til Lienz í Austurríki og þaðan lengra í austur í gegnum Slóveníu og Króatíu.
Á föstudeginum keyrði ég áfram til Lienz og þaðan inn þröngan dal í átt að Mallnitz þar sem ætlunin var að keyra uppá lest sem flytur bíla í gegnum fjallið og yfir í Gasteiner dalinn. Ég stoppaði á nokkrum stöðum á leiðinni, naut útsýnisins, fékk mér að borða og tók myndir. Þegar komið var í Mallnitz, sem er í 1.200 m hæð var farið að kólna, en hitinn á Ítalíu var yfirleitt um 25-30 gráður.
Lestin sem fer í Gasteiner dalinn fer á klukkutíma fresti eða oftar, þegar þörf er á. Keyrt er uppá lestina og farþegar fara síðan í farþegalest sem er fremst. Það kostar 20 evrur í lestina og ferðin tekur ekki nema um 12 mínutur í gegnum 8,4 km löng göng. Gasteinerdalur er næsti dalur við Rauris og ég keyrði því þangað. Hér verð ég yfir helgina og sinni ýmsum garð-og viðhaldsstörfum. Held svo aftur af stað eftir helgi í vestur átt, til Sviss.
