Grikkland

Síðustu dagar hafa verið alveg dásamlegir hér í Grikklandi. Við höfum notið veðurblíðunnar á ströndum Grikklands ásamt því að fara í hjóla-og gönguferðir. Frá Albaníu keyrðum við að vesturströnd Grikklands, rétt sunnan við ferjubæinn Igoumenitsa að litlu tjaldstæði við ströndina, Camping Sofas.

Strandlífið í Grikklandi

Ferðamannalífið í Grikklandi snýst mikið í kringum strandir, sól, sand, siglingar og gott veður. Á þessum árstíma hefur ferðamönnum fækkað mjög við strandirnar og víða eru veitingastaðir og tjaldstæði lokuð. Sjórinn er ekki eins heitur og á sumrin enda kólnar orðið á nóttunni og stundum fer hitastigið niðurfyrir 10 gráður á nóttunni. En sólin skín flesta daga og þó svo að nóvember sé á næsta leiti þá er hitastigið yfir 20 gráður á daginn.

Meteora – heilög fjöll og klaustur í miðju Grikklandi

Frá vesturströndinni keyrðum við þvert yfir Grikkland til austurs. Á leiðinni skoðuðum við hinn merka stað Meteora, sem eru klaustur byggð upp á klettum. Alveg magnaður staður, enda vinsæll ferðamannastaður. Upphaflega voru klaustrin 24 en sex þeirra standa enn. Klaustrin voru byggð á 14.öld og eru á heimsminjaskrá UNESCO. Við gistum tvær nætur á tjaldstæði við bæinn Kalabaka og hjóluðum upp að klaustrunum. Mjög skemmtileg hjólaleið, aðeins á brattann og þá kom sér vel að vera á rafmagnshjóli, allavega fyrir mig 😉 en Írisi fannst þetta frekar bratt, enda ekki á rafmagni. Hún fékk þó far með mér upp erfiðustu brekkurnar en við vorum með band með okkur svo að hún gæti hangið aftan í rafmagnshjólinu hjá mér 😉

Austurströnd Grikklands

Grikkland samanstendur af rúmlega sex þúsund eyjum og þar af eru 227 eyjar í byggð. Skemmtilegasti ferðamátinn í Grikklandi er því án efa að sigla um eyjarnar, en þar sem við erum á bíl þá héldum við okkur við þær eyjar sem hægt er að keyra út í.

Næsti viðkomustaður var austurströnd Grikklands þar sem við gistum á litlu afskekktu tjaldstæði um 200 km norðan við Aþenu. Þar gistum við í fimm nætur í frábæru veðri, við ströndina. Við hjóluðum, fórum á ströndina, þvoðum þvott og slökuðum á í fjóra daga á þessu tjaldstæði.

Aþena

Næst lá leiðin að höfuðborginni, Aþenu. Þar pantaði ég bílastæði rétt við flugvöllinn þar sem við geymdum húsbílinn og tókum lestina inn í miðborg Aþenu. Gistum þar á hóteli eina nótt og notuðum tvo daga til að skoða okkur um í þessari stórkostlegu borg. Þar eru fornminjar um alla borg og við skoðuðum nokkrar og svo auðvitað Akrapolis. Hótelið sem við gistum á var á frábærum stað, alveg við Akrapolis hæðina og gamla miðbæinn.

Delphi

Frá höfuðborginni Aþenu keyrði ég Írisi út á flugvöll en hún var á leið í ævintýraferð til Asíu. Hún flaug til Munchen þar sem hún hitti Ísabellu vinkonu sína og þær flugu þaðan til Bankok og verða á ferðalagi í tæpa tvo mánuði.

Ég keyrði þá áfram í vesturátt, til Delphi sem er lítið þorp í fjöllunum þar sem fundist hafa merkar fornminjar. Delphi var talinn vera nafli alheimsins. Ég gisti í tvær nætur á tjaldstæði stutt frá bænum, Camping Delphi sem er með stórkostlegu útsýni yfir fjöll og dali. Þá hjólaði ég að Delphi, skoðaði minjarnar og safnið og hjólaði síðan hærra upp, að fjallabænum Arachova. Einstakur bær í snarbrattri fjallshlíðinni.

Á morgun tek ég ferju frá Grikklandi til Ítalíu þar sem ég ætla að ferðast næstu 2-3 vikur.

Útigangsdýrin í Grikklandi

Í Grikklandi, eins og víða á Balkanskaganum, er mikið af flækingshundum- og köttum. Við Íris erum búnar að finna marga hunda sem okkur langar að taka með okkur heim. Það er sorglegt að sjá hversu margir hundar eru heimilislausir og enn fleiri kettir, sem ráfa um göturnar illa farnir og horaðir. Víða á opnum svæðum, sérstaklega við stóru ruslagámana, sem eru allstaðar, er fólk að gefa hundunum. Þar má sjá marga matardalla fulla af hundamat og einnig vatnsdalla. Við sáum stundum fólk koma keyrandi og hella mat eða vatni í dallana.

Á nóttunni gelta hundarnir mikið, sérstaklega í sveitunum. Á sumum tjaldstæðum má heyra gelt í útigangshundum alla nóttina. Það sorglegasta er svo þegar þeir liggja dauðir í vegkantinum. Við erum búnar að sjá mikið af dauðum hundum og köttum við þjóðveginn.

Ýmsar ástæður eru fyrir þessum flækingsdýrum. Sumir segja að Grikkir hafi ekki nóg pláss heima hjá sér til þess að hafa dýr og gefi því flækingshundum og köttum mat úti á götu. Aðrir nefna gamlan hugsunarhátt að “gefa dýrunum frelsi” þegar fólk nennir ekki að hafa þau lengur á heimilinu. Mjög víða í sveitum eru hundarnir varðhundar og ráfa um lausir. Og svo fjölga þeir sér. Ferðamenn sem eru með hunda tala um að erfitt sé að vera með hundana sína í ferðalagi í Grikklandi vegna flækingshundanna.

En frá hundum og köttum í Grikklandi er ferðinni haldið yfir hafið til Ítalíu. Nánar um það í næsta bloggi.